Hüzün

Bazen insanın aklına çok komik bir şey gelir de gülmekten anlatamaz ya, bazen de insan aklına ya da başına gelen çok hüzünlü bir şeyi anlatamaz benzer şekilde. Bu defa kahkaha krizine girmez tabii, belki gözyaşı dökmez ama üzerine bir hüzün çöküverir. Nefes alamaz. Aklına kelimeler kopuk kopuk gelir, çoğu zaman kelimeler bile kaybolur da heceler, harfler tıkanır bu kez boğazına.

Hüzün mutluluktan daha küçük sebeplere ihtiyaç duyar. Çünkü hemcinsi olanlarla -diğer hüzünlerle- daha çabuk kaynaşır. Hatrına düşmeyiversin insanın ufacık ve tatlı bir hatıra, yanına diğerlerini de alarak çığ misali büyüyüverir ve bembeyaz rengiyle çelişircesine üstüne çöktüğü yamaçları simsiyah bir karanlığa hapseder.

Susanlar, konuşanlardan daha tehlikelidir. Ve çoğu zaman daha üzgün.