Sufi Dreams

Nedendir bilmiyorum, kızgınım sana. Çok. Nedensiz bir öfke de duyabiliyormuş insan. Tecrübelerin ardı arkası yok.

Hayır hayır, geçmişi katma hemen işin içine. Sebebi geçmişte yaptıkların değil. Hep söyledim, çocuktuk ikimiz de. Sormuştun, doğruyu söylememiştim. Yalan söyledim de diyemem, emin olmadığım bir cevabı verip geçiştirmiştim. Şimdi söylüyorum işte: Evet, çocukluktu hepsi. Çok kişiye anlattım sonradan. Kendimi acındırmak için? Belki. Büyütülecek bir acı değildi. Dedim ya, çocukluk işte, bisikletten düşüp dizini kanatmakla eşdeğer belki.

Sen hala çocuksun. Ben? Büyüdüm diyemem. Çocuk olduğum da söylenemez. Ama senden az çocuğumdur. Değilim deme, değilim dedikçe daha da çocuklaşırsın. Dur ve düşün bir an için, en büyük derdin tasan nedir? Vizeler, finaller... Başka? Ufak aşk oyunların. Başka? Yok değil mi?

Benim mi? Benim var diyemem. Ama yok da diyemem. Ne kadar muammayım bugün! Benim yok aslında, 22'sinde pırıl pırıl bir gencim. Ama var işte, hepsini yüklüyorum ben sırtıma, başkası yüklemese bile. Süper kahraman rolüne soyunuyorum. Ve şunu fark ettim, süper kahraman rolüne soyunduğunu gördükçe insanlar senin tarafından kurtarılmayı bekliyor zaman içinde. Önemsiz.

Karamsarlık benim için bir marifet değil gereksinim. Her şey üstüme üstüme geliyor kusura bakma. Bazen acaba ben mi ters yöne gidiyorum dediğim oluyor, ama yönümü bilmiyorum ki... Gittiğim yolun gerisi var mıydı? Bilmiyorum; çünkü öğrenmek isteyip de ardıma bakmıyorum.

Sana ve samimiyetine inanıyorum nedense. Daha önceden bu tuzağa düştüğüm halde. Hayır hayır, aynısı olamaz bu(Ah, her seferinde kapıldığımız hain düşünce), ama bu sefer gerçekten daha samimi duruyor her şey, sen... Sana duyduğum yakınlık da gün gibi ortada. Ama yok, öfkem bu sefer rahat bırakmıyor beni. Haklı olduğu yerler var.

Bugün uzun zamandır hiç olmadığı kadar yalnız hissettim kendimi. Bu seferki geçici bir depresyon hali değildi, gerçekten öyle hissettim ve belki de bunu idrak ettim. Bunun üzerine kafa yordukça fark ettim ki, yükselmek istesem de yapamıyorum, çünkü kendime o kadar çok yük bağlamışım ki... Hepsinin bağlarını bir bir kesip atmak amacım, seni bu kadar basit betimlememe kızmazsın umarım. Sadece, yükselmek istiyorum ve sen dahil bazı ağırlıklar beni aşağı çekiyor.

Karakterimi derinlemesine analiz etmiyorum. Çünkü edersem gene acımasız olacağım ve tüm bu söylediklerimin ardından artniyetli düşünceler çıkaracağım. Ne fark eder? Bazı fikirler kazandaki bir damla zehir gibi aklımızda, bir kere düştüler mi her tarafa nüfuz ederler.

Hiç olmamış bir vuslata veda edecek değilim. Sadece, bilmeni istedim, kimsenin dilencisi değilim.