Who the f is JB?

Düşünüyorum da eskilerin(bilhassa 70'lerin) müziklerinin şimdiki müziklerin kıyaslanamayacak kadar yukarısında duruşunun teknolojiden başka sorumlusu yok galiba. Tamamen arz-talep meselesi -doğal olarak. Hitap ettiğin kitle değişince müzik de değişiyor. Televizyonun bile olmadığı bir dönemden bahsediyorsak müziğe ulaşabilmek için çocuk ya da genç olmak yeterli değil, para kazanıyor olman gerek. Tabii hep tahmin ve varsayım bu söylediklerim. Kimseye de sormadım. En azından şimdiki gibi değildir durum. Düşünsene artık ilköğretim çocuğu Justin Bieber'i sadece duymuyor, dinlemiyor, izlemiyor, ilan-ı aşk ettiği anı videoya çekip internete yüklüyor. Tabi bu yazıyı JB'ye vurma eylemine atfetmiyorum. Vuran vurmuş zaten. Benim derdim şimdiyle değil daha çok öncesiyle. Yani hazmedemiyorum lan, bakıyorum Child In Time canlı çalınıp söyleniyor, izleyenler "ne der bunlar" havasında. Bizim eriyip bittiğimiz gruplar tek festivalde çıkmış sahneye falan. E diyorum şimdi niye yok böyle şeyler? Çünkü talep yok. Olanlar da diğerlerinin içinde kaybolup gidiyor. Dün paylaştığım şarkı mesela, bugün BBC Konser Orkestrası'yla canlı performansını izledim, altta bir yorum "How was this not number 1?" demiş. Değil işte. Liseliler basıyor oyu başkasına. Hal böyle olunca biz 70'lerden çıkamıyoruz. Çıkmak istediğimden de değil de, niye bu adamlar 30 yıl geç çıkmamış diyorum, ya da ben niye 30 yıl erken doğmadım.

 (Böyle "liseli", "ergen" falan tabirleri de o çağda olmak suç gibi kullanılıyor, o da yanlış tabii. Yaşıyla değil davranışlarıyla "liseli" ya da "ergen" olanlara sitemimiz. Zaten ufak yaşta bu blogu okuyorsanız siz epey olgunsunuz demektir canlar.)